Generator azotu do laboratorium: jedno źródło dla LC-MS, GC i TGA

Generatory PSA NITROBERG® konfiguruje się w zakresie od 97 % do 99,999 %. Przy 99,999 %, co odpowiada klasie czystości 5.0, tlen resztkowy wynosi 10 ppm lub mniej. To pokrywa gaz nośny dla GC i GC-MS, gaz kolizyjny dla ICP-MS oraz atmosferę obojętną w analizie termograwimetrycznej. Niższe klasy ustawia się dla zastosowań, które nie potrzebują takiego zapasu, a w eksploatacji kosztują one wyraźnie mniej. Czystość to decyzja konfiguracyjna, która zapada przy doborze instalacji. Warto więc oprzeć ją na specyfikacjach urządzeń, które faktycznie stoją w laboratorium, a nie na najwyższej dostępnej wartości.

Tak, a w laboratoriach z rosnącym parkiem urządzeń jest to rozwiązanie standardowe. O tym, czy się sprawdzi, decydują dwie rzeczy. Czystość musi wyznaczyć najbardziej wymagające urządzenie na zasilaniu, co oznacza, że każde inne urządzenie pracuje w tej klasie i dopłaca do niej sprężonym powietrzem. Wydajność musi pokryć urządzenia, które naprawdę pracują w tym samym czasie, plus rezerwę na kolejny analizator. Tam, gdzie laboratorium ma zarówno bardzo wrażliwe detektory, jak i koncentratory próbek o dużym przepływie, podział zasilania na nitkę o wysokiej czystości i osobną nitkę o niższej czystości bywa odpowiedzią bardziej ekonomiczną niż wpisanie wszystkiego w jedną klasę.

Generatory membranowe przepuszczają sprężone powietrze przez membrany kapilarne, są kompaktowe, szybko gotowe do pracy i proste w utrzymaniu, ale osiągalna w praktyce czystość kończy się w okolicach 99,5 %. To pokrywa odparowywanie rozpuszczalników, przygotowanie próbek, osłonę azotową i sporą część pracy LC-MS. PSA pracuje na węglowym sicie molekularnym i osiąga 99,999 %, a właśnie tego wymagają gaz nośny dla GC i GC-MS, gaz kolizyjny dla ICP-MS oraz atmosfera obojętna w analizie termograwimetrycznej. Właściwe pytanie nie brzmi więc, która technika jest lepsza, tylko czy cokolwiek na Państwa stole laboratoryjnym potrzebuje więcej niż 99,5 %. Jeśli tak, PSA pokrywa to urządzenie i przy okazji resztę laboratorium.

Generator potrzebuje sprężonego powietrza, a jego ilość zależy od wybranej czystości. Zapotrzebowanie na azot należy pomnożyć przez współczynnik powietrza z powyższej tabeli, który sięga od 2,3 przy 97 % do 6,4 przy czystości 5.0. Jeśli budynek ma już sieć sprężonego powietrza o wystarczającej wydajności i odpowiedniej jakości powietrza, generator podłącza się do niej, i tak jest często wtedy, gdy laboratorium mieści się w zakładzie produkcyjnym. Jeśli nie, kompletna instalacja na jednej ramie zawiera wytwarzanie i uzdatnianie sprężonego powietrza razem z generatorem.

Zbiornik azotu utrzymuje bufor, który pokrywa krótkie przerwy i daje czas na reakcję. Poza tym butla rezerwowa pozostaje elementem rozsądnego planu zasilania, i jest to jedno z tych wyważeń, które pojawiają się, gdy laboratorium łączy kilka urządzeń w jedno źródło. Strategię rezerwy ustala się razem z doborem instalacji i wymaganiami obowiązującymi w danym obiekcie.

Nie. Części eksploatacyjne to komponenty standardowe, a nie zamknięty program producenta, i to utrzymuje koszty eksploatacji w warunkach konkurencji: filtry można kupować tam, gdzie się chce, oferty serwisowe da się porównywać, a koszty po pierwszym roku nie są ustalane przez jednego dostawcę. W całym okresie użytkowania instalacji waży to zwykle więcej niż różnica w cenie zakupu. Gwarancja wynosi trzy lata w standardzie i do pięciu lat w połączeniu z umową serwisową.

Weryfikacja jakości gazu w punkcie poboru należy do obowiązków użytkownika i lepiej zaplanować ją od początku, niż dokładać później. Oznacza to ustalenie, gdzie znajdują się punkty poboru próbek i punkty pomiarowe, co jest monitorowane w sposób ciągły, a co sprawdzane okresowo, oraz jak poprowadzona jest instalacja, żeby gaz docierający do urządzenia nadal odpowiadał gazowi, który opuszcza generator. Wystarczy wnieść to wymaganie do rozmowy o doborze, a punkty pomiarowe da się zaplanować od samego początku.